Kaasalarm op Facebook mobiliseert de buurt

FACEBOOK-GROEP BRUGSE POORT/ROOIGEM

“Kaasalarm in de buurt van de Sparrestraat. Mijn eten is aan ’t mislukken. Wie kan mij helpen met Emmentaler?” Met deze noodkreet eind januari probeerde Evelien Van Elsen na sluitingstijd van de winkels toch nog aan geraspte kaas te geraken. Het werkte, en nog geen klein beetje. We gingen bij Evelien langs om uit te zoeken hoe de vork in de kaassaus, euh, de steel zat.

Door de sleutelrol van Facebook in de schertsverkiezing van Donald Trump en in de rampzalige Brexit heeft de sociale netwerksite een kwalijke reputatie gekregen. Kleine meningsverschillen ontaarden er in bitsige scheldpartijen; het platform biedt bullebakken, seksisten, racisten en ander extremistisch tuig (te) weinig weerwerk; en welig tierend “fake news” zet mensen nodeloos tegen elkaar op. Maar het kan ook een plek zijn waar mensen elkaar bijstaan en advies geven. De Facebook-groep Brugse Poort/Rooigem is uitgegroeid tot een ontmoetingsplaats waar spullen worden weggegeven of geruild, mensen in nood met raad en daad worden geholpen, evenementen worden aangekondigd, verkeershinder wordt gesignaleerd, zoekacties naar verloren huisdieren worden opgezet,… en het avondeten wordt gered.

Een essentieel ingrediënt
Donderdagavond, 25 januari. Evelien Van Elsen – grafisch ontwerpster, fotografe en illustratrice – had een kameraad op bezoek. Ze was nog snel gaan pingpongen en kwam redelijk laat terug thuis. Evelien wou macaroni met kaas en ham te maken voor het avondeten, maar had geen geraspte kaas meer in huis. Ze was ervan overtuigd dat ze met die kameraad had afgesproken dat hij om kaas zou gaan. Om onduidelijke redenen dacht hij echter dat dat maar om te lachen was. “Ik had gewoon geen kaas en dat is redelijk essentieel, eigenlijk,” lachte ze. Toen ze overwoog wat ze kon doen, surfte ze naar de Facebook-pagina Brugse Poort / Rooigem en plaatste haar oproep.

Evelien had maar net “Plaatsen” geklikt en de antwoorden kwamen al binnen. Tom De Volder bood een half smeuïg Munsterkaasje en een blokje Parmezaan aan, helaas geen Emmentaler. Janne De Meulenaere had echter wel geraspte kaas, Jeroom Saelens Gruyère, en Thierry Appels meldde dat er nog wat Emmentaler in het Biezenstuk lag. Evelien kreeg zoveel reacties dat ze overwoog om ook wijn te vragen, waarop Tom grapte dat ze bijna een kaastafel konden houden. Amper vijf minuten na de oproep kon Eveliens kameraad al vertrekken naar de Lobeliastraat om kaas te halen, en er waren zelfs mensen die aanboden om de kaas aan huis te leveren. Nog voor ze het goed en wel beseften, zaten Evelien en haar kameraad die avond gezellig aan tafel macaroni met kaas en hesp te smullen.

Evelien verhuisde twee-en-een-half jaar geleden van het Prinsenhof naar de Brugse Poort. Benieuwd naar haar ervaring, vroeg ik of ze een verschil merkte tussen haar vorige buurt en nu. “Ik vond het Prinsenhof anoniemer,” vertrouwde ze mij toe, “ik kende wel de mensen in het appartement recht tegenover mij, maar de buren in de huizen naast mij kende ik gewoon niet.” Hier ontdekte Evelien dat het buurtgevoel veel meer aanwezig is. Ze heeft contact met veel mensen uit haar straat, en bezocht ook de twee nieuwjaarsrecepties sinds haar verhuizing naar de Sparrestraat. En mocht ze nog eens in de problemen geraken aan het kookfornuis, dan weet ze dat ze een hele buurt heeft waar ze op kan rekenen.

Tekst & beeld: Yves Peters

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: